stoper K@zi - czas i przemijanie... Szekspir w Burzy powiedział:... Mów co widzisz więcej na tle zamglonym na przepaściach czasu ...

ANTOLOGIA

  • piątek, 13 kwietnia 2012
  • czwartek, 12 kwietnia 2012
    • Zakiełkowało słowo !

      ..."Moje serce bylo zimne i martwe...jakże mogło w nim coś wyrosnąc "? Anthony de Mello " "Śpiew ptaka".

      ..."W grobie jednego ze starożytnych faraonów

      znaleziono garśc ziaren pszenicy .

      Miały pięc tysięcy lat .

      Ktoś zasiał ziarna i podlewał .

      Ku ogólnemu zdumieniu

      ziarna ożyły

       i wykiełkowały !

      Po pięciu tysiącach lat ! ...Anthony de Mello "Śpiew ptaka "

      Tęsknota za pięknem i dobrem w każdym z nas została zasiana przez Stwórcę . Dostrzegamy ją często . Często jednak dysonans w dobry nasz świat wprowadza zło . Ode mnie zależy co wybiorę  . 

      JAN TWARDOWSKI "Bezdzietny anioł "

      Właśnie wtedy kiedyś pomyślałem
      że papugi żyją dłużej
      że jesteś okrutnie mały
      niepotrzebny jak kominek na niby
      w stołowym pokoju
      jak bezdzietny anioł
      lekki jak 20 groszy reszty
      drugorzędnie genialny
      kiedy obłożyłeś się książkami
      jak człowiek chory
      nie wierząc w to że z niewiary
      powstaje nowa wiara
      że ci co odeszli jeszcze raz cię
      porzucą
      święty i pełen pomyłek

      właśnie wtedy wybrał ciebie ktoś
      większy niż ty sam
      który stworzył świat tak dobry
      że niedoskonały
      i ciebie tak niedoskonałego
      że dobrego
      ks. Jan Twardowski . 

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      2009sara46
      Czas publikacji:
      czwartek, 12 kwietnia 2012 10:36
  • wtorek, 10 kwietnia 2012
    • Dalekie wybrzeża ciszy...

      Dalekie wybrzeża ciszy zaczynają się tuż za progiem
      Nie przefruniesz tamtędy jak ptak.
      Musisz stanąć i patrzeć coraz głębiej i głębiej,
      aż nie zdołasz już odchylić duszy od dna.

      Tam już spojrzeń żadna zieleń nie nasyci,
      nie powrócą oczy uwięzione.
      Myślałeś, że cię życie ukryje przed tamtym Życiem
      w głębiny przechylonym.

      Z nurtu tego - to wiedz - że nie ma powrotu.
      Objęty tajemniczym pięknem wieczności!
      Trwać i trwać. Nie przerywać odlotów
      cieniom, tylko trwać
      coraz jaśniej i prościej.

      Tymczasem wciąż ustępujesz przed Kimś, co stamtąd nadchodzi
      zamykając za sobą drzwi izdebki maleńkiej -
      a idąc krok łagodzi
      - i tą ciszą trafia najgłębiej.
      KAROL WOJTYŁA .

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Kategoria:
      Autor(ka):
      2009sara46
      Czas publikacji:
      wtorek, 10 kwietnia 2012 11:23

Wyszukiwarka

Zakładki

Kanał informacyjny